Hoe ik door de Covid19-crisis het Bluff Oyster-seizoen miste, maar wel een eigen website maakte.

Het is 1 maart 2020 en het Bluff Oyster-seizoen start in Nieuw-Zeeland.

Een happening, want de oesters van het Zuidereiland zijn wereldberoemd.

Mijn donkergroene jurk met plooimouwtjes hangt in de kast. Klaar om met mij aan een tafeltje te schuiven in ons favoriete restaurant. Om met een bord vol Bluff-oesters voor mijn neus en een koud glas Chardonnay te genieten van deze Nieuw-Zeelandse traditie.

Maar ons favoriete restaurant is dicht.

En wij zitten thuis. Door de covid19-crisis eten we geen oesters, maar leren we de kinderen rekenen aan de keukentafel.

Gelukkig heeft de lockdown me wel een website opgeleverd.

Een jaar al wonen we in Nieuw-Zeeland. En ik nam mezelf voor om direct bij aankomst mijn website te bouwen en te schrijven. De website van mijn bedrijf HOOVR. Daar zou ik eindelijk tijd voor hebben.

Maar de website kwam er niet en tijdgebrek bleek niet het probleem. Het lukt me niet om mijn eigen verhaal op papier te zetten. Als strategisch consultant lukt dat me voor anderen heel goed. Maar voor mezelf?

Ik heb nog nooit een website gehad. In Nederland was het niet nodig, via via rolde ik van de ene klus in de andere. Maar nu is alles anders. Ik woon nu in Christchurch waar ik niemand ken. En niemand mij kent. Dan gelden er ineens andere regels.

Want waarom zouden ze samenwerken met die Nederlandse?

Kortom: er moet een website komen. Een online visitekaartje. Een eerste kennismaking, de eerste handdruk. Een blik in iemands ogen waarbij je direct in de ziel kan kijken. Een website die vertrouwen en kundigheid uitstraalt.

Terwijl het Bluff Oyster-seizoen aan me voorbijtrekt, lukt het me om elke dag een stukje te schrijven en aan mijn website te bouwen.

En nu leren de kinderen weer rekenen van hun juf en is ons favoriete restaurant weer open.

En nóg beter: mijn website HOOVR.nl is af.

©2020 proudly created for HOOVR.